Rosa, Korsika’ ya gitmek istiyor.



Güneye gidersen

omzunda kırmızı şal

Unutmuştur

belki bir keçi

Avrupa’nın modern olduğunu

gri kayanın zeytini ve

ispanyol kestaneleri

Odysseus’un önündeki rüzgâr gibi

Korsikalı bir köylünün

tek başına dolaşması

İnsan sesi ne bir kuş

Belki lacivert bir eşek

Bir katırın yanında

Üzerinde yan oturmuş bir kadın

Kucağında kımıltısız bir çocuk

kocasının güvenli bulduğu bıyığında

Kutsal olduklarına inanırsın

Unutursun

Avrupa’nın modern olduğunu

Eğilmek istersin

Güzelliği karşısında

Klasik dünyanın.



Anita Sezgener


Rosa Luxemburg’un 1917 Ocak’ında Sonichka’ya yazdığı
mektuptan esinle…

Trieste’ye bir Serdar Koçak

dostum Serdar’a dedim basit şey öldürür. mesela saksağan. basit bir şey olmadığından dedi. ucundan kenarından bitirim bi ölüm. basit şey: mesela mavi öksürük. öksürünce sarsılan temizlik dedi. saksağan bu bakın dedi akıllıdır bütün suyu kendine içiyo öbürlerine kalmıyor dedim basit bir şey yoktur der gibi kaldı.

datçanın bademi dedi sustu sonra. bilir maviyi de şiirlerini bahçıvana okuttu ne de olsa datça küçük yer. Serdar azcık rahatlayınca basit şeyler onu unutur ama.

‘Ben Napoli Radyosu’ boşluğa atılmış voltadır, volta atarak okunur. o radyo hâlâ konuşur. bilinç akışımızı akışlatır.

‘Trieste’ye bir Komün’ evin en arka odasında sesli okunmalı ve heceler yuvarlatılmalıdır. “yapıtım eklektik tamdan eksik tama bir gidiştir” diye yazar, çın.. çın sesi her kitapta vardır. ‘Tanrı ve Tanrıçalar’da özellikle.

tanrıçalar tanrıça olduklarına gülümserler Serdar’ın annesi koltuğundan düşer inancı tam diyedir Serdar inanmaz, onun doğrusu başka. alkışsızdır Serdar. neden sizden değildir, Mesudiye’deki köylülerledir. geçmişindeki halıları anlatmışmıdır ki onlara?

Seyhan yaşasaydı kavga etselerdi isterdi. ‘seyhan yazdı’yı yazdı. (henüz yayımlanmadı) ölebilmemeyi yazdı. sonra portakal mı düştü uykusundan ne, uyandı resimli. Zem şehri’ne. “evde kalemtraş varsa durum iyidir…” dedi sessiz. katre kimdi merak edeniniz mutlaka vardır. meyledenlerin Zem’e yolculuğudur vardı. n’lerin ortasından geçiniz basmayınız vardı. dereağzında eski çayın tadı yok. büyük bir sahanın ortasında golsüz kalınınca Serdar oraya gol koyar. sizden habersiz. kendi içinin dışında oldu mu şiir oldukça ciddidir. kahve suyu hazır olunca Serdar sigarayı bırakacak, bunu sadece Yemliha biliyor (henüz siz bilmiyorsunuz)

“şair birkaç metre yakını içinde her şeye birden bakar…”

bakar ve son yazdığı şiirlerinden birinde ne der:

“yazmazsam dünya yoktur

uçurum kardeş değildir

telefon etmem suçtur

ilaçlarımı düzenli kullanamam

katlanıp her türden tehlikeye

yazmalıyım ölebilene dek.”

Anita Sezgener

üçüncü


                                              e. levinas’a


‘

çiğ adam çiğ kadın’la bun

serbest sır t ları

sesin sesi vurmamış tım

(gnothi s'auton)

yünler aşağıda eğrilmiş

kar havasında ılık

söylenmiş’i olan

söylemeyi çiğnemiş

üçüncünün yüzünde

pıs..

‘

‘

‘

‘

‘

çiğin yanıklığını

etiğinden bir burnun

(meden agan)

'

'

‘

var’lık’tan başka türlü

meşru’yu kemikleşen

üçüncü’nün yüzünde

adaletiyle

pıs..

‘

‘

o

tekil

başkası’na karşı

sorumlusonsuz

tım.



anita sezgener

parşömen yarışlı nabız!


harf kesimcilerinin kuytusundaki
demekti
eskil bir okurun oval yüzü
taş tahtaya sürülmüş balı yalayan
kutsalı kalıba döken ise oğul
okumayı sökenlere kazıtmış palayı!
öldürmeyeceksin!i tutamayan halkın
ufarak kitabı okurda!
kemik kitap! yüz. dağ. yüz.


Diderot’nun reçetesini elden
ele dolaştıran
titiluslu bir krizden sonra:
“Scarron’un Komik Roman’ından
on sayfa;
Don Quijote’den dört bölüm;
Rabelais’den dikkatle seçilmiş
bir paragraf.”
standarda bağlanmış
oktavo


piktografi resimse! yarayan
resimli tarihte uyuşmuştu kantaron demek
tablet evinden ayrılan yazıcı için
tanımanız--
çivi yazısının sesiydi.
bağlı kadınlar
saatler kitabı’ndan çıkıp da
selamlardı
ölmüşleri!


solgun bir halk dediğiniz şimdi
kaç kere ölmüştür kim bilir
bir filin anısını Şiva’ya ulaştıran
yüz kitabı’ndan önceydi
tüm hırçınlık : :


                   A.Manguel’in “Okumanın Tarihi”nden esinle…


Anita Sezgener

"taşlık", Anita Sezgener

...
"yağmur sonrası avrupa" tablosundaki
hiç birşeyi yıkayıp arındır(a)mamış yağmura işaret eden;
kayıp(lar) sonrası sağ kalmak adına
yaralarını kabuk bağlatmaya calışışın dilini kuran;
dilde önceye işaret ederek kristeva’ya yaklaşan;
nemli ve kaygan taşlarda yürümek yetmezmiş gibi
yürürken bi de taş düşürmek gibi olan;
kekeme bir dille etin seğirmesine varan;
dizginin görselliğiyle de plastik bi alan kuran…
iste bir şiir kitabı ve işte ton dışı bir eşik kitap:

TAŞLIK, ANİTA SEZGENER (2011)….


u.asan

yöntemsiz


lirikten kaçıp sığınacaktım
Sami Baydar’a açık mektup yazacaktım
kimseye bahsetmeyecektim içimden
kırmak için dizeleri
sayfanın ayrımına gidecektim
üç-beş arkadaş edinecektim
zorlanarak sonra
çalıların oradan sızacaktı
annemin sesi
babam kalkıp Altındağ’dan gelse
2 güne burada olurdu
kardeşlerimle
cam odada oturacaktık
burnumuzdan kan sızarak
bekleyecektik

öldü kuşlarım.


Anita Sezgener
Yaz 2010

Brauner’in sağ gözü

hışır…hışır…hışım..
solungaçlı dersem çık.... göz tutarsa, kan çık...
Brauner'in kolları sürreal- acaba
hanginden çık…
çıkmayanı kapar huh…
Brauner'in balıkları ıslıklı… elleri yumru…
uyuşma dalı... en kapmalısından bu
çık aygıtı… çık.
masa delik-varis, bak.... müzeyi alnından uf ...
nedir bu anti-art?
çan çan çikolata… hani bize limonata ?
çık...
uyy…
arzu makinedir… Baroness Elsa onu giyinir…
kaç DaDa torbası- kaçabilmen için?
nâzi gelirse
kaç gece frangı
(kaç!-a,
hışım…
Brauner’in sağ gözü… uf aman…
sağrı gözü.. akar duru kavgada…
gün ağustos 28… gün sadece zehir
nâzi-ler en korkulasından…
1940- Paris… en kaçışlısından bir yahudiyi!…
Brauner’in kolları ama sürreeal… kurtarın!
nâzi gitti… hış..hış…
şimdi açık artırmalı bir tablosundan… endişeyi
sil silebilirsen
Montmartre’a yürü
mezar taşında yazmasını bir
"Peindre, c'est la vie, la vraie vie, ma vie"(1966)
dadadadadadadadadadadadadada duy
… çağırsan… gelir… vah Brauner vah
gözüm…

 Anita Sezgener

cılk


“haksızlık evreninden”
“metafizik köşesine kaçan”  Anaksimandros
için başınızı bir kere de bu yöne çevirin!
harcamasın boynunuz algınızın açıklığını
bir kolunuz taşta olursa hem
belirsize düşer yüzünüz.
bir organ şarkısıdır dediğim
kirlenince yamuk ağızlardan
biraz su dilenir
olmayacak bir yer için
şiirin kurumasıdır cılk
sızar ayaklarının dibinde
mezar bekçileri.

büyük H.
“atmosfersiz bir yıldız”dır
orada gömülmeyi ister kavruk bir çizgi.
uzaktan tiz bir ses duyulur/duyun!
bir çocuğun ani gürültüsüdür oyun
olmayacak bir yerdeki
hızlı koşucular için
hep karanlıkta kalır.


Anita Sezgener
ocak 2011

"GOG" NASIL ASH OLDU?

                                                                               

papağan göğe baktı.  gog girdi içeri. belki dışarısı. gog “g”leri kaldırdı, o’suyla oturdu bir süre. panini ona hırsız der diye korktu. o önceydi. g’leri sonradan ekledi bayan F. konuşamayan bir papağan ancak göğe bakardı. kuş üzümü yerdi. gog, sarı görevinden yeni dönmüştü. bayan F.’nin hizmetlisiydi. göbekli bir adam olduğundan her göbekli adam gibi pantolon askısı takardı.

papağan adsız kalamazdı. o gün olsun denildi tören. Ash'i, gog  seçmişti. bayan F.’nin tehditlerini duya duya bu ismi seçmiş olmalıydı:
 “Konuşmazsan yakıp kül ederim seni”.

Anita Sezgener

(defterleri karıştırırken buldum, unutmuş gitmişim)

düz ayak bir motet

                                            

                                                      "Aynalar"ı duyarken,

ispanyol battaniyesinin içinden aşısız geçmiştir kan

bilirsiniz
gözün öldüğü cam odada okumuştur bir yerli

ikonaları lanetlenmişler için ilk.

başsız melekleri andırır incecik bir çizgi

kısıldı beri sesiniz ölgün balıklara asılıdır.

ne görünür ne yiter size sulak bir melek

düz ayak bir motetin ani çöküşünde

bir halkı sabitlediniz ve direği

gözle görülmeyen bir çift kanat için

yaptığınız her bir katliam.

adımlarınızı temkinli kulaktır ve dikkatle basın!

uyanacak bir toprak var kımıldayan kemikleri

girip saklanılacak yerin varlığı kuru haritada

herkese yetecek kadar bilmek bulunur.

anita sezgener

Yaz başı, 2010

bir ölü diriltme seaNsıdır.

gövdenizde buruşan susuz tepki

topluyor artıklarını iki farklı tutumla

1:

asla bir ölüyü diriltme!

2:

bir ölüyle iç sesinle de konuşabilirsin!

iç / gün /

çekilirken babalardan Kirli kan

bakmış durmuşuz

kuş toplayanlara

iç /gece /

olacak

size bir sorum olacak bayım:

ayaklarınız üşümüşken bir hayaleti

hayvanlardan  mı geliyordunuz

uzamıştı  tüyleriniz

tüyleriniz, acaba?

taşların arasından geçerseniz

yine taşlara varırsınız

bayım

buradan dönmeniz,

taşın suyu istemesidir

dirilmenizdir, emin olun.

zifirdir ikinci sorum, bayım:

“balçıktan ayakları olmak” ne demektir

ve  “balçıktan ayakları olmak”?

Anita Sezgener

0cak 2011

JULIA KRISTEVA ile söyleşi (Anita Sezgener)

http://www.kristeva.fr/PDF/JK_sicak_nal.pdf

ilk yayımlandığı yer:
sıcak nal, sayı 3 

inciten mesafeler

……………...hantal bir kuşu

……………...yüzüne bırakıyorum

……………...göbek bağı

……………...atlıyor sedeften

……………...uyuşuk

……………...inciten mesafelerde

……………...eğilmiş bir şey arıyor

……………...bir zaman suskun

……………...gitmişler

……………...bulduğunu

……………...kölelik iyi ki yok

……………...ince ölçümlerde

……………...bir çiçeği terlediğini

……………...yüzüne bakıyorum anneler

……………...rimbaud harrar’a gidiyor

……………...ona sahip çıkın!

Anita Sezgener

Yaz 2010

iyi ki

silindir çarptı paytak kuşlara.

gömüldük

dışarı!

en sözünden çıkmam

gözlerim öndedir kum

çıkarlar evlerine gider gibi

nane lokumlu kız istemeye

nemi tutar biri sanki helvayı yapar komşu

kahveler orta.

deltada hızlı trenler

gün şişti ortasından

giy paltonu

delirmeyiz

tebeşir yut ateşlen

soygunlu narin kız bilekleri

leyleklerin uçmaları ve merdivenler düşmek için

bahariye’de sönen yangın da var

duruşu evlerin eriyik.

kimse atlamadıysa bu boynu

sürüldük diye beyaz çarşafı

yaranı gör gör yarana büyü

ak mı titretir sabunu kara’yı

sesine gel güvenli tramvay kayırması

çiçekli bluzon almak kadar alnına buz vur.

ağaçların iyi ki olur gölgesi

iyi ki topacımız

delirmeyiz

iyi ki.

Anita Sezgener

pusu bilici, Norgunk, 2008

bayrak kusması bu Leyla, bize burada yer yok…

                                                                               

Çok Sevgili Leyla Erbil’e…

güruhun tamı

kiri pası tak etti Leyla

azınlığın bilmem kaçıncı azınlık oluşunda

sen var ya orayı basmadan geç

bu kıyasıya toplama kampının

“ne sev, ne terket” yerinden

en gürültüsüzünü sen geç

balkonlarına ateş açılan yazık yerde

(ne yazık)

başımı bilmem iki elim arasında alırsam

kime ne

eşik durmamış ki bu ahalinin

                  (yasolakievleribıçaklayanvolkanikyaranızdangünşaştı)

ayaklarını ezmeye

%100 iltihabî

gidelim mi Leyla,

ha?..

kaya tuzlarını biz gibi

gri kirişli evlere yazdırmaya.

cin ayşe fanzin, değil o da değil

AÇIK HAVA

ey be evimiz! yas bu, ZIMBALANMAZ, duy!

"üzülmek ve yas

tutmak yasaktır.

atalarının

acılarını anımsayanlar

üç yıla kadar

hapis

cezasıyla

cezalandırılır."

[ ][ ]

[ ][ ][ ][ ]

[ N ][ ][][ ][][ ]

[ ][][ ]

[ A ] [ ]

[ ][ ]

[ ]

[ ]

[ ][ K ][ ]

[ B ]

[ ][][ ]

[ A ]

17 mayıs 2009